uzun koridorlar hayatı kısaltmanın en kestirme yolu
çocuk şarkıları, antidepresanlar, kalorifer isleri arasında
sesini kısmak için ince topuklu terliklerin
temkinli basışlarla gittikçe kamburlaşarak
atılan adımların acemiliğidir taşınmak
katran karası komşu gözleri perde aralığında
merdiven boşluğunda tozlu parmakların içiçe geçtiği bir alkış sesi
bilirsin yalnızlığın tarifsiz yalnızlığı peşinde üç beş adam
hiç bakmadan çıkılan selamsız
ilk merdiven basamağıdır taşınmak
koridorlaşan hayatımız loş ve uzun
ama ne kısa bir yol ölümden konuşmak bir koridorda
ayaküstü taşınmak, aşına aşına yürünmüş terliklerle ivedi
elleri karıncalanmış bir dünden kalan yorgunluğun tadıyla
hep aynı kanepeden hep aynı yöne dönüp çukurlaşarak
oturmayı istemektir taşınmak
yersizlik senin yazgın ey insan
okunamaz bir tarih, kayıtlı sürgün kuşağı
kutsanmış mahremiyetin evinde senin
ne bir oh sesi, ne bir kuş cıvıltısı gelir kulağına
düşünmeden delik koliler taşırken insanın delilik tarihini
delirebilen varlık olarak insan zihnimizde sorularla çoğalır
nesnel ve eşzamanlı sorular ve koliler de elbet delinir
her şey ansızın olur, sorular cevapsız kalır
insan taşınırken alınyazısını da elbet yanına alır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder